[K]Halloween Event : Michiko

posted on 31 Oct 2013 20:32 by demine-nawara in K
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม

 photo kk.jpg

 photo b06.jpg
 
ปั่นแบบเมาแหลกหลานและเผาได้อีกคะ.../ร้องไห้

นี่เป็นการเขียนแบบเล่าความรู้สึกส่วนตัวมิชิโกะล้วนๆน่ะคะ ใครอาจไม่เข้าใจนั้นแหละถือว่าคุณปกติ #มรั่ย
**************************************************

 

ความกลัว...ของตัวฉัน... 

คืออะไรกันนะ? 

 

            วันนี้ตอนค่ำ...

            ฉันได้มายืนอยู่หน้าบ้านร้างที่ถึงไม่มีบ้านแปะยี่ห้อก็รู้ได้เลยว่าเป็นบ้านผีสิง

            บอกตามตรงตอนนี้กลัวไหม?

            โคตรกลัวเลยล่ะ...บ้าจริง ฉันจะร้องไห้อยู่แล้วนะ!

            พอมองรอบๆแล้วเหมือนไม่ได้มีฉันคนเดียวที่กลัว

            พอกวาดสายตาไปเจอคนรู้จักเข้าก็รีบวิ่งไปเกาะทันที ก็ฉันกลัวนี่...

            และพอเข้าไปนี่ก็นรกแตกเลย...

            พี่นาโอะคะ ช่วยอยู่นิ่งๆอย่าเปิดประตูไปทั่วได้มั้ยคะ? หนูกลัว...

            ทุกคนที่มาด้วยกันแตกกันไปคนละทิศคนละทางจนเหลือแค่ฉันกับพี่นาโอกิสองคน

            เหมือนระหว่างที่เดินอยู่กับพี่นาโอะได้ยินเสียงของใครบางคนด้วยล่ะ...แย่แล้ว ขาฉันสั่นกึกๆเลยอ่ะ!

            และพี่นาโอะก็พังประตูที่อยู่ด้านในสุดอย่างไม่ไยดีบ้านเก่าๆหลังนี้เลย

            และพอเดินเข้าไปสักพัก...

 

ความกลัวของฉัน... 

คือสิ่งที่ฉันพยายามหนีมาตลอด 

 

            ฉันก้มลงมองตัวเองที่กลายเป็นเด็ก มองชุดเสื้อผ้าที่ฉันชอบใส่ในวันพิเศษ และเงยหน้ามองพ่อแม่ที่ส่งยิ้มมาให้ฉันอย่างอ่อนโยน

            ก่อนที่ท่านจะล้มลงมาแทบเท้าฉันพร้อมกับสีแดงที่สาดกระเซ็น

            ฉันอยากร้อง...อยากร้องตะโกนออกมาดังๆ

            แต่กลับไม่มีเสียงอะไรออกมาเลย

            เขายืนอยู่ตรงหน้าฉัน...

            ใบหน้าของเขายังคงเหมือนเดิมในความทรงจำฉัน...

            เหมือนเดิมแม้แต่มีดที่เขาใช้แทงพ่อแม่ของฉัน

            คนที่ฆ่าพ่อแม่ของฉัน...

            คือพี่ชายที่ฉันชอบที่สุด...

           

อดีตที่คอยตามหลอกหลอนฉัน 

ความหวาดกลัว 

ของฉัน 

 

            ฉันค่อยๆหายใจเข้าออกช้าๆหลับตา...ก่อนจะลืมตาขึ้นมาใหม่อีกรอบ

            “อา...ให้ตายสิ.....ยังไม่จบอีกเหรอเนี่ย.....”

            ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไป เป็นภาพตัวฉัน...กำลังส่งมีดมาให้พร้อมกับพี่ชาย...ที่นอนนิ่งอยู่ตรงหน้า

            ชั่ววินาทีนั้นมีความคิดแสนชั่วร้ายแวบเข้ามาในหัวของฉัน

            ‘ฆ่าเขาสิ’

            ‘ฆ่าคนที่ทำลายชีวิตเธอสิ’

            ‘แล้วเธอ...จะเป็นอิสระจากความเคียดแค้นนี้...’

 

ฉันสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว 

ความเกลียดชังมากมายล้นทะลักออกมาจากหัวใจ 

ฉุดรั้งฉันในดำดิ่งลงไปในทะเลของความเคียดแค้น 

จนขาดสติ 

และบ้าคลั่ง

.

.

.

.

.

ฉันกลัวความรู้สึกนั้นจริงๆ

 

            ฉันก้มหน้านิ่งอย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อไป

            ฉันพยายามคิดถึงตัวเองในอดีต...

            ฉันพยายามนึกว่าตอนนั้นฉันสามารถผ่านมันมาได้ยังไง...

            นึกให้ออกสิ...

            วิธีที่จะเอาชนะกับความกลัวได้

 

จิตใจของฉัน...ไม่ใช่เพชรที่แข็งแกร่ง

และจิตใจของฉันไม่ได้เปราะบางเหมือนแก้ว

หัวใจของฉันไม่ใช่สิ่งสวยงาม

.

.

.

มันคือหัวใจของคนธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่อยากตาย

เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ คอยโยนความผิดให้คนอื่น แล้วใช้ชีวิตต่อไปอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ถ้านั้น...

คือเหตุผลที่จะทำให้ฉันมีชีวิตอยู่

เพื่อรอคอยวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า

แม้มันจะเป็นเรื่องหลอกหลวงก็ตาม

ฉันก็จะ...

 

            “เอาเป็นว่า ตอนนี้ฉันยังไม่อยากทำอย่างนั้นแล้วกันนะ”

            ฉันยิ้ม...ยิ้มให้กับตัวเองในอดีต อดีตที่ฉันหวาดกลัว

            แต่ถึงอย่างนั้น ฉันยังไม่ยอมรับมันง่ายๆหรอก

 

เพราะฉันกลัว

แม้เวลาจะผ่านไปนานแล้วก็ยังกลัวอยู่

ดังนั้น ฉันจะหนี

หนีไปเรื่อยๆ

ฉันเป็นคนขี้ขลาด

และไม่กล้าเผชิญกับความเป็นจริง

แต่ว่า...

การที่สามารถยอมรับได้ว่าตัวเองอ่อนแอแค่ไหน
.

.

.

.

.

รู้บ้างไหมว่าต้องใช้ความเข้มแข็งมากมายเท่าไร?

 

            พลันภาพตรงหน้าฉันก็แตกเป็นเสี่ยงๆคล้ายกระจกที่โดนทุบ

            ฉันมองมันค่อยๆสลายหายไปอย่างช้าๆจนในที่สุด ที่ตรงหน้าฉันก็ไม่เหลืออะไรนอกจากความว่างเปล่าของทางเดิน

            ฉันก้มมองร่างกายตัวเอง ดีจัง...กลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว

            แต่พอฉันหันซ้ายหันขวาไปรอบๆก็ค้นพบความจริงว่าฉันโดนทิ้งซะแล้ว

            บ้าจริง!พี่นาโอกิอย่ามาทิ้งหนูไว้คนเดียวสิคะ!!

            แล้วฉันก็รีบวิ่งออกจากบ้านผีสิงนั้นไป...




*************************************

และตอนสุดท้าย ตุ๊กตาก็ตกไปอยู่กับไซคิคะ #ฮา 

เมาค่ะ...เวลาแต่งนี่แบบเมามาก...//คร่อก

ต่อไปอีเว้นสอง







 

เนื่องจากไม่เจอหน้านายที่ดิน...ผลปรากฎออกมาเลยเป็นแบบนี้คะ/ฮา

 

/นั่งจิบชาอย่างมีความสุข

 

เอาล่ะคะ จบแค่นี้แหละ

 

สุขสันต์วันปล่อยผีนะคะทุกคน!

Comment

Comment:

Tweet

แต่งเก่งมากค่ะ เรานี่ยังไม่ได้ทำเลย ฮา

#4 By Aisouno on 2013-11-03 18:05

โอ๊ยยแงงงงงง อ่านแล้วจิร้องไห้ T v T
แต่งเก่งมากเลยค่ะ ดราม่ามากมายย ฮึ้ย เจ็บกระดองใจจจจ
สุขสันต์วันฮาโลวีนด้วยนะค้าาาา

#3 By hmromantic on 2013-11-02 19:10

น้องสาววว น้องสาววววววววว //วิ่งมากอดรัด
เธอส่งเร็วมากจริงๆ ฮุ่มมมมมมมม
ชอบ ชอบที่เธอเเต่งมากอ่ะ มิชิโกะะะะ ฟฟฟฟฟ
สุขสันต์วันฮาโลวีนนะ พี่ชายจะตามไปหลอกหลอนเธอเอง <3 #นาโอกิไม่ได้พูดฟฟฟ

#2 By Lynd'Doll on 2013-11-02 17:58

แหมมมม//ดีใจคนได้คุ้กกี้ปกติ//หมอกัดผ้าเช็ดหน้า 55555555555
//อ่านแล้วเศร้าเยย....แต่งเก่งมากค่า! ฮรึ้ยยย ภาษาของเรายังอยู่ในขั้นถ่อย เขียนอะไรละเอียดอ่อนแบบนี้ไม่ได้ โฮรววว555/// 
 พรืชชช ช///สุขสันต์วันฮาโลวีนนะค้าาา

#1 By Aily on 2013-11-02 17:33

Tags